Connect with us

aktuelno

SLUČAJ CRKVE SV. SAVE U NJUJORKU: Eparhija kupila rezidenciju za 2 miliona $, a novca za obnovu spaljene svetinje nema

Published

on

Obnova spaljene crkve stoji u mestu, jer za to navodno nema para. S druge strane, mnogim Srbima nije pravo što je Eparhija Istočno-američka u međuvremenu kupila episkopsku rezidenciju u okrugu Vestčester za blizu 2 miliona dolara, dok parohijani ”nemaju gdje da se Bogu mole”

Prošao je treći Vaskrs od požara koji je progutao Katedralu Sa vetog Save u Njujorku, a pomaka u obnovi ove srpske bogomolje – nema. Episkop Istočno-američki Irinej je mjesecima prije prošlogodišnjeg Vaskrsa najavljivao da će liturgiju 2018. godine služiti pod obnovljenim krovom izgorjele crkve. To se, međutim, nije desilo ni prošle, a ni ove godine.

NEKAD BILO: Crkva Svetog Save u najlepšem delu Menhetna

Štaviše, ove nedjelje je vladika Irinej, pod čijim se starateljstvom jošod požara nalazi crkveno-školska opština u Njujorku, raspustio i drugo povjereništvo nad njujorškom parohijom. Inače, Povjereništvo nad parohijom je Eparhija Istočno-američka nametnula u decembru 2016. godine, poslije isteka mandata posljednjeg parohijskog odbora. Do tada se po statutu crkveno-školske opštine parohijski odbor birao među parohijanima na izborima.

Sto šezdeset pet godina stara bogomolja, koja je 1942. postala vlasništvo Srpske pravoslavne crkve, kada su članovi zajednice skupili 30 hiljada dolara da je kupe, izgorjela je u predvečerje prvog maja 2016. godine, poslije vaskršnje službe i pratećeg okupljanja vjernika. Pošto je bila zaštićena građevina od izuzetnog istorijskog značaja za Grad Njujork i još veće važnosti za srpsku pravoslavnu zajednicu ovog grada, očekivalo se da obnova ove svetinje bude zajednički prioritet Eparhije Istočno-američke i srpske zajednice njujorške oblasti.

Obnova crkve će koštati između 60 i 80 miliona dolara, a osiguravajuća kompanija je na ime odštete parohiji isplatila svega 12 miliona i 700 hiljada dolara. Parohija je u maju 2018. godine pokrenula tužbu protiv osiguravajuće kompanije Čerč Mjučual, zbog neadekvatne polise i sudski potražuje dodatnih 47 miliona dolara

ARHITEKTONSKI I DUHOVNI DRAGULJ: Od 1942.godine u posedu Srpske pravoslavne crkve

Tri godine kasnije, međutim, obnova se nije pomerila sa mrtve tačke, a vidljivog napretka nema ni u naporima za prikupljanje neophodnih novčanih sredstava, kao ni u građevinskim radovima na samom objektu.

Obnova crkve će koštati između 60 i 80 miliona dolara, a kompanija koja je osiguravala građevinu je na ime odštete parohiji isplatila svega 12 miliona i 700 hiljada dolara. Parohija je u maju 2018. godine pokrenula tužbu protiv osiguravajuće kompanije Čerč Mjučual, zbog neadekvatne polise. Naime, kako prenosi “Njujork Post”, odšteta je proračunata na osnovu polise koja se zasnivala na tržišnoj vrijednosti u vrijeme kupovine, te sredstava naknadno uloženih u nadogradnju, a nije predviđala troškove obnove u slučaju uništenja požarom. Parohija sudski potražuje dodatnih 47 miliona dolara.

Kostur crkve, čiji zidovi stoje zahvaljujući naknadno ugrađenim čeličnim gredama, budi jake emocije, ali djeluje i sablasno. Raščišćavanje terena se odvijalo sporo zato što težim građevinskim mašinama, usljed čije proizvodnje vibracija bi stabilnost zidova bila ugrožena, nije dozvoljen pristup.

Dok se srpska zajednica Njujorka pita gdje je zastoj, nema čak ni najave strategije prikupljanja sredstava za obnovu. I parohijski dom, koji nije značajno oštećen u požaru, stoji neiskorišten. Unutrašnja renovacija doma, planirana prije požara, nikad nije otpočela. U obraćanju tokom vaskršnjeg bogosluženja, vladika Irinej je ponovo najavio da će radovi na postavljanju krovne konstrukcije početi do 15. maja ove godine.

Osim redovnih donacija i ustaljenih crkvenih donatorskih prilika, izdvaja se jedino pokušaj jedne parohijanke, neposredno poslije požara, koja je na donatorskoj platformi Go Fand Mi prikupila oko 27 hiljada dolara.

REZIDENCIJA PRIORITET, BOGOMOLJA NA ČEKANJU: Episkop Irinej Istočno-američki

Prvo Povjereništvo je avgusta 2017. podnijelo ostavku, zbog, kako se priča u zajednici, nemogućnosti da se izbore protiv sukoba interesa u kome je izvršni rukovodilac projektom obnove, arhitekta Don Živković, Srbin iz Australije kojeg je postavio vladika Irinej, zvanično učestvovao u rukovođenju obnovom volonterski, a istovremeno je unajmio svoju arhitektonsku firmu kao izvođača radova

S druge strane, mnogim Srbima u Njujorku nije pravo što je Eparhija Istočno-američka u međuvremenu kupila episkopsku rezidenciju u okrugu Vestčester za blizu 2 miliona dolara, dok parohijani ”nemaju gdje da se Bogu mole”, kako reče jedna parohijanka na Fejsbuku. Službe se uglavnom drže u grčkoj pravoslavnoj crkvi Svetog Elefterija na 24. ulici, na Menhetnu, nedaleko od crkve Sveti Sava, a o većim svetkovinama i u ruskoj pravoslavnoj crkvi na 93. ulici. Pozitivan odjek je dobilo povremeno bogosluženje u svečanoj sali Srpskog kluba u okrugu Kvins, oko kojeg je koncentrisana relativno velika srpska zajednica.

Da se napori ka obnovi ne odvijaju kako treba govori i svima očigledno trvenje između vladike i parohijskih odbora koje je sam postavio.

Prvo Povjereništvo, sastavljeno od stručnjaka u polju finansija, prava i trgovine nekretninama, je avgusta 2017. u većini podnijelo ostavku, zbog, kako se priča u zajednici, nemogućnosti da se izbore protiv sukoba interesa. Sukob interesa se navodno sastojao iz činjenice da je izvršni rukovodilac projektom obnove, arhitekta Don Živković, Srbin iz Australije kojeg je postavio vladika Irinej, zvanično učestvovao u rukovođenju obnovom volonterski, a istovremeno je unajmio svoju arhitektonsku firmu “Živković Konoli” kao jednog od izvođača radova.

Drugo Povjereništvo je, prema izvorima koji zasad žele da ostanu anonimni, suspendovano od strane episkopa neposredno nakon vaskršnjih svetkovina. Zvaničnih saopštenja još nema, tako da se ne zna šta ta suspenzija tačno podrazumijeva. Parohijski sveštenik Živojin Jakovljević, koji se trenutno oporavlja od medicinskog zahvata, nije odgovorio na naše upite. Iz drugih izvora bliskih povjereništvu saznajemo da su ključni sukobi između povjereništva i vladike izbili na liniji načina odabira podizvođača, gdje se ponovo pominju razmimoilaženja u vezi sa odgovornostima arhitekte Živkovića.

U narednim danima će novi događaji vjerovatno rasvijetliti situaciju, a uslijediće i reakcije zajednice.

Piše: Vladan Ivković Foto: Eparhija Istočno-američka, Њујорк

Continue Reading
2 Comments

2 Comments

  1. Pingback: Зашто се не обнавља српска црква у Њујорку? - TAMO DALEKO

  2. Pera Sydney

    May 6, 2019 at 12:33 pm

    Taj isti Episkop je unistio slobodne crkve u Australiji i potrosio preko million ipo dolara na sudove a nije hteo da boravi u manastiru Novi Kalenic kod Canberre nego mu je placena nedeljna kirija $.8oo u najskupljoj cetvrti Sydneya .
    To sad isto radi sa srbima u Americi ,a srbi ko srbi uvek dobre ovce za sisanje.
    I posle kazu veruj vladikama i popovima i zasto narod sve manje i manje ide u crkve .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

aktuelno

BOSKO I ADMIRA KAO OPOMENA SVIMA NAMA: Kako su snajperi prekinuli veliku ljubav i poslali je iz Sarajeva pravo u legendu

Published

on

By

Admira je govorila: “Samo nas metak može rastaviti”. Nažalost tako je i sudbina htela na kraju. Pali su pogođeni snajperskim mecima na mostu Vrbanja u Sarajevu, ali ni oni ih nisu mogli razdvojiti. Zajedno su zauvek sklopili oči. Zagrljeni

Na današnji dan, sada već davne 1993. godine okončana je jedna od najlepših ljubavnih priča. Sarajevski Vrbanja most zauvek će ostati simbol nedužnog stradanja Boška Brkića i Admire Ismić, dvoje zaljubljenih ljudi koji su jedino želeli da pronađu svoje “mirno more” u jeku ratnih sukoba za izvoteperene ideale.

A njihov ideal je bila njihova velika ljubav, koju ni smrt nije mogla da prekine. U istom momentu su izdahnuli-zagrljeni!Boško i Admira su se zavoleli jako mladi. Imali su tek 17 godina kada su započeli vezu i narednih 8 su proveli zajedno. Maštali su o venčanju, zajedničkom domu i porodici. Prepreku im nije predstavljala ni različita veroispovest. Boško je bio pravoslavni Srbin, dok je Admira bila muslimanka. Važna im je bila jedino njihova ljubav i da ostatak života provedu zajedno.

SAMO IH JE LJUBAV MOGLA RAZDVOJITI Bosko i Admira

O ovoj tragičnoj ljubavi su pevane pesme i snimani filmovi. Grupa “Zabranjeno pušenje” im je 2013. godine posvetila pesmu “Boško i Admira”, a režiser Džon Zaricki film “Romeo i Julija u Sarajevu”

Ali, onda je došao rat…Kako je Admira govorila: “Samo nas metak može rastaviti”. Nažalost tako je i sudbina htela na kraju. Pali su pogođeni snajperskim mecima na mostu Vrbanja u Sarajevu, ali ni oni ih nisu mogli razdvojiti. Zajedno su zauvek sklopili oči. Zagrljeni. 

Njihovu priču o nesvakidašnjoj i vanvremenskoj ljubavi i stradanju preneo je američki reporter Kurt Skork, zahvaljući kome su i fotografije zagrljenih beživotnih tela obišle svet. Prozvani su sarajevskim Romeom i Julijom, simbolima stradanja zbog ljubavi.Boško i Admira su ležali na pomenutom mostu 7 dana. Niko nije želeo rastaviti i pomeriti zagrljene ljubavnike, sve dok osmog dana srpska vojska nije odnela tela i pružila im večni počinak na vojničkom groblju Lukovica.

O ovoj tragičnoj ljubavi su pevane pesme i snimani filmovi. Grupa “Zabranjeno pušenje” im je 2013. godine posvetila pesmu “Boško i Admira”, a režiser Džon Zaricki film “Romeo i Julija u Sarajevu”. U ovom dokumentarnom filmu Boškova majka je sa bolom iznosila detalje koji su prethodili ovom nesrećnom događaju i evocirala uspomene na nesvakidašnju ljubav svoga sina i Admire.

Imali su dozvolu prelaženja granične linije, te su preko mosta Vrbanja krenuli prema naselju Grbovica koje je bilo pod kontrolom srpske strane. Tada su pogođeni iz snajpera. Boško je pao mrtav na mestu, dok je Admira bila ranjena. U jecajima i bolu je dopuzala do mrtvog Boškovog tela, zagrlila ga i izdahnula.

“Odgojila sam sinove bez razmišljanja o religiji i naciji. Nikad im nisam govorila da su oni Srbi, a da su ovi drugi Hrvati i Muslimani. Nisam Admiru gledala kao muslimanku, kao različitu. Gledala sam je kao djevojku moga sina koju je on volio i koju sam ja volela”, govorila je neutešna majka.

Prema njenim rečima, njihova ljubav je bila velika i iskrena. Iako je Boško ostao bez oca još pre početka rata i ništa ga više nije vezivalo za Sarajevo, uprkos molbama svoje majke nije ga želeo napustiti i poći u Srbiju sa njom i bratom bez Admire. Godinu dana su proveli u ratnim nemirima u Sarajevu,  kada su naposletku ipak odlučili da pobegnu i potraže sreću i svoju mirnu luku na drugom, lepšem mestu.

Kako navodi Kurt Skork, Boško i Admira su hodali 500 metara desnom obalom Miljacke i tako bili izloženi pogledima vojnika sa obe strane. Imali su dozvolu prelaženja granične linije, te su preko mosta Vrbanja krenuli prema naselju Grbovica koje je bilo pod kontrolom srpske strane. Tada su, oko 17 časova tog kobnog 18. maja 1993. godine pogođeni iz snajpera. Meci su bili smrtonosni. Boško je pao mrtav na mestu, dok je Admira bila ranjena. U jecajima i bolu je dopuzala do mrtvog Boškovog tela, zagrlila ga i izdahnula.

Nikada nije rasvetljeno zašto je i ko pucao na dvoje mladih, zaljubljenih ljudi, koji nikome nisu načinili zlo i predstavljali pretnju, već su samo želeli da provedu život zajedno na nekom srećnijem mestu.

ZAJEDNO SAHRANJENI: Spomenik jednoj ljubavi

Njihovi roditelji su za smrt svojim najmilijih saznali tek nakon dva dana.”Rekla mi je da ćemo se videti čim se sve završi. Bila je nasmejana, nije bila nervozna. Boško je bio, ali tako su funkcionirali, ona je bila ta koja je uvek sve smirivala – ispričala je Admirina majka jednom prilikom.

Boškova majka i Admirini roditelji su kasnije odlučili da se njihovi posmrtni ostaci prenesu na groblje Lav u Sarajevu, gde i danas zajedno počivaju. Na mostu Vrbanja, mestu sa kog duše Boška i Admire zauvek otišle u bolji svet, ne postoji obeležje, niti kakav pomen tragičnom stradanju i kraju velike ljubavi Boška i Admire.

Continue Reading

aktuelno

IRINEJ SILNI: Vladika smenio sve koji su pružali otpor, njegov kum u Odboru koji donosi odluke o obnovi spaljene crkve u Njujorku

Published

on

By

Nakon smene Povereništva i suspenzije paroha Jakovljevića, vladika Irinej postavio tri kontrolora novca, sva tri pod njegovom kontrolom. U Građevinskom odboru, koji donosi odluke o obnovi, sede Don Živković, čija firma izvodi radove, Blagoje Mićić, brat sveštenika Mićića – jednog od tri kontrolora novca, i Mark Čupković, vladikin kum

Poslije smjene njujorškog parohijskog Povjereništva i neuspjelog pokušaja da formira novo, treće po redu od decembra 2016., Istočno-američki episkop Irinej je 13. maja imenovao troje novih kontrolora novca njujorške parohije, umjesto smijenjenog Povjereništva.

Dan kasnije, 14. maja, kao što smo već pisali, suspendovao je i njujorškog paroha Živojina Jakovljevića, koji je takođe bio i član Povjereništva.

Imenovanjem Marije Mirković, sveštenika Alekse Mićića i protođakona Miloša Ždralića kao opunomoćenih potpisnika parohijskih ugovora i finansijskih transakcija, episkop Istočno-američki Irinej ne pokazuje zabrinutost za optužbe zajednice o sukobu interesa u upravljanju parohijskim finansijama.

Umjesto dva Povjereništva koja su se odupirala nepravilnostima, pa su podnijeli ostavke, odnosno bili smijenjeni, ovom odlukom obnova crkve i tokovi novca dolaze pod kontrolu pojedinaca kojima je episkop ili direktan šef, ili se smatraju njegovim osobama od povjerenja, ili su pak već u sukobu interesa

Prema dokumentu koji smo dobili od izvora koji zasad žele da ostanu neimenovani, Mirkovićeva je opunomoćena da potpisuje sve parohijske ugovore koji su prošli redovnu provjeru eparhijskih i parohijskih organa, dok bankovne čekove moraju da potpišu, uz nju, bar još jedan od dvojice preostalih opunomoćenika.

Umjesto dva Povjereništva koja su se odupirala nepravilnostima, pa su podnijeli ostavke, odnosno bili smijenjeni, ovom odlukom čitav proces obnove crkve i toka novca dolazi pod kontrolu pojedinaca kojima je episkop ili direktan šef, ili se smatraju njegovim osobama od povjerenja, ili su pak već u sukobu interesa.

Sveštenik Mićić je episkopovim ukazom privremeno zamijenio smijenjenog protojereja Živojina Jakovljevića na mjestu prvog paroha, dok je protođakon Ždralić zaposlen u Eparhiji Istočno-američkoj kao finansijski sekretar. Kao sveštenim licima, episkop Irinej je šef obojici.

Mirkovićeva, sa druge strane, je prije smjene Povjereništva vršila dužnost njegovog predsjednika, da bi, neposredno pred smjenu, podnijela ostavku, tako da faktički nije bila smijenjena zajedno sa ostala četiri člana. Kad je episkop donio odluku o suspenziji Povjereništva 2. maja, Mirkovićevu je izuzeo iz te odluke, jer je ona već bila u ostavci. Međutim, ubrzo je, tokom neuspjelog formiranja novog Povjereništva, vratio na mjesto predsjednika Povjereništva koje, još uvijek, ne postoji u punom sastavu.

Bivše članove Povjereništva s kojima smo razgovarali dodatno zabrinjava činjenica da je i Građevinski odbor, koji odlučuje o izvršnom dijelu obnove crkve Svetog Save, sastavljen od ljudi koji su u potencijalnom ili tekućem sukobu interesa. Naime, u ovom odboru, koji bira izvođače i podizvođače radove i daje preporuke o isplati potpisnicima ugovora i čekova, sjede tri osobe: arhitekta Don Živković, koji je u središtu kontroverze od samog početka, o čemu je Serbian Tikmes već informisao javnost, te Blagoje Mič Mićić, brat sveštenika Mićića, i Mark Čupković, kum episkopa Irineja.

VERNICI PIŠU PETICIJE ZA NJEGOV POVRATAK: Paroh Živojin Jakovljević

Sukob je i nastao zbog odbijanja Živkovića da Povjereništvu dostavi traženu dokumentaciju o troškovima. Živković je, podsjetimo, stupio u službu parohije na volonterskoj osnovi, kao rukovodilac projektom obnove, da bi za izvođača radova unajmio pod ugovor svoju arhitektonsku firmu, i to bez javnog nadmetanja. Prvo Povjereništvo je i podnijelo ostavku iz protesta prema ovom očiglednom sukobu interesa.

Živković još nije odgovorio na naše upite.

Smjenom Povjereništva i paroha uklonjena je prepreka koja se usprotivila onome što je u molbi patrijarhu Irineju nazvano ”otuđivanjem materijalnog dobra parohije”.

Vijesti o dešavanjima u njujorškoj parohiji, sledeći informacije sa našeg portala, već su prenijela sva važnija javna glasila u Srbiji, između ostalih Politika, vebsajt RTS-a, Kurir, B92, Večernje Novosti, a 17. maja je vijest o smjeni protojereja Jakovljevića pročitana i na Jutarnjem Dnevniku srpske nacionalne televizije. Objavio je i niz sajtova, kao Srbija Danas, Espreso itd.

Eparhija Istočno-američka nije imala odgovor na naše upite, opravdavajući to odsustvom episkopa.

U razgovoru sa parohijanima nailazimo na buru negodovanja. Fejsbuk stranice njujorških Srba su se usijale od nezadovoljstva odlukama episkopa.

Među smijenjenim članovima Povjereništva je i profesorka Zorka Milić, svojevrsna institucija u srpskoj zajednici, koja je član crkveno-školske opštine Sveti Sava od samog početka, od kupovine crkve, i koja je bila član oba Povjereništva.

U izjavi koju je dala za Serbijan Tajms, ona kaže:

”Nama je zadato da damo sve od sebe u vođenju poslova našeg napaćenog naroda, ovde u njujorškoj oblasti, na način koji nalaže najviši moral, zakon i pristojnost. Nismo ga izneverili i još uvek otvoreno iskazujemo predanost svemu što se traži od nas kao čuvara kojima je naš narod ukazao poverenje. Ovo je vrlo ozbiljna odgovornost, otežana nuždom da ustanemo u ime naših prava i zakonskih obaveza ovde u Njujorku, da bi opravdali poverenje koje nam je narod ukazao, čak i uprkos neutemeljenim optužbama, za koje nikad nismo verovali da bi mogle biti uperene protiv naše povređene zajednice i njenih predstavnika”, kaže Milićeva.

NWEKAD I SAD: Izgorela crkva Svetog Save u najlepšem delu Menhetna

Živorad Tomić, takođe član smijenjenog Povjereništva, još je odlučniji u svom stavu:

”Kao član Povereništva moram reći da je sramota ovo što se dešava sa mojom crkvom. Srce mi je ranjeno i neću stati dok pravda ne pobedi. Dao sam srce i dušu za ovu crkvu. Za neke stvari se ne vredi boriti, a za neke vredi. E, pa, ovo je jedna od onih za koje se vredi boriti po svaku cenu i do samog kraja”, poručuje Tomić.

Kako Serbian Times saznaje, u toku je osnivanje Odbora za spašavanje Crkve Sveti Sava, čiji je prvi korak objavljivanje peticije sa zahtjevima Njegovoj svetosti patrijarhu Irineju i Istočno-američkom episkopu Irineju. Zahtjevi uključuju vraćanje protojereja Jakovljevića na čelo parohije, održavanje skupštine crkveno-školske opštine i izbor parohijskog odbora, unajmljivanje neutralne službe za pregled građevinskih troškova i stavljanje parohije pod zaštitu Njegove svetosti.

Oglasila se i jedina srpska društvena ustanova u Njujorku, Udruženje Srba Njujorka, objavom na Fejsbuku u kojoj se protivi smjeni protojereja Jakovljevića, daje mu punu podršku i poziva zajednicu da se pridruži u protestu. Udruženje Srba Njujorka okuplja veći broj Srba u njujorškom okrugu Kvins.

Na internetu se pojavila i peticija podrške protojereju Jakovljeviću od njegovih nekadašnjih parohijana u Klivlendu, gdje je bogoslužio godinama.

Piše: Vladan Ivković

Continue Reading

aktuelno

AFERA “OBNOVA SPALJENE CRKVE”: Vladika Irinej smenio sveštenika koji je tražio zaštitu patrijarha

Published

on

By

Protojerej Jakovljević imejlom je kasno sinoć obavestio parohijane da je smenjen, i to samo dva dana nakon što se obratio patrijarhu Irineju i zatražio njegovu pomoć i zaštitu

U najnovijoj eskalaciji u sporu vezanom za obnovu izgorjele crkve u Njujorku, Episkop Istočno-američki Irinej je, posle Povjereništvo njujorške parohije, razriješio dužnosti i njenog sveštenika, protojereja Živojina Jakovljevića.

Kasno sinoć, 14. maja, parohijane je protojerej Jakovljević imejlom obavijestio da je smenjen, i to samo dva dana nakon što se obratio patrijarhu i zatražio njegovu pomoć i zaštitu, o čemu smo juče pisali.

Protojerej je razriješen “efektivno 15. maja,” a bogosluženje mu je zabranjeno na mjesec dana.


RASKOL U NJUJORKU: Vladika Irinej

Kako se navodi u Jakovljevićevom dopisu, episkop je razrješio dužnosti glavnog paroha crkve Svetog Save u Njujorku, “na osnovu člana Ustava, Jednoobraznih Pravila i Pravila za crkvene sudove o otvorenom delovanju i kritikovanju crkvenih autoriteta i vlasti i njihovih odluka, kao i člana 47, Pravila za crkvene sudove o direktnom odbijanju poslušnosti hijerarhijskoj crkvenoj vlasti i neizvršavanju njihovih odluka i naredbi…”

Protojerej Jakovljević je bio na čelu Povjereništva koje je suspendovano 2. maja, nakon što je odbilo da isplati izvođača radova na izgorjeloj crkvi, pozivajući se na nepoštovanje ugovornih obaveza od strane izvođača radova Dona Živkovića. Izvođač radova je, prema navodima, mjesecima odbijao da Povjereništvu dostavi dokumentaciju koja opravdava potraživanja i naplatu.

SMENA ZA SMENOM Poverenišvo smenjeno nakon što je ukazalo na malverzacije

I prvo Povjereništvo, koje se staralo o parohiji od decembra 2016. do avgusta 2017., u većini je podnijelo ostavku zbog problema vezanih za Živkovića, o čemu smo takođe pisali. Oba Povjereništva svojevremeno je postavio episkop.

Jakovljević je takođe vršio i funkciju zamjenika episkopa, što ga je praktično činilo drugim čovjekom Eparhije Istočno-američke.

U dopisu je naglašeno da se odgovor patrijarha Irineja još uvijek “željno čeka.”

Iz izvora bliskih Povjereništvu saznajemo da su odluke episkopa Irineja protiv sebe ujedinile većinu članova iz dva sastava Povjereništva, uz koje je stao i jedan broj nekadašnjih biranih članova parohijskog odbora. Parohijski odbor se ne bira od decembra 2016., nego episkop, umjesto izbora, imenuje i postavlja Povjereništva.

Piše: Vladan Ivković

Continue Reading

TRENDING

Copyright © 2019 Serbian Times.